PERS
-
Mama Roux
Mest en Mist(Silvox SIL 225)
Op hun tweede cd Mest en Mist bewijzen de vijf muzikanten van Mama Roux ferm recht te hebben op een prominente plek tussen smartlap en volkslied. De driestemmige zang van Mieke Rous, Tynke Luske en Caroline Buitenhuis verleidt, maar houdt tegelijkertijd beide benen op de grond. Het leeuwendeel van het repertoire vloeide uit de pen van Mieke Rous, die nog meer dan op de eerste cd Schoone Schijn een brug weet te slaan tussen onbekommerd sentiment en menselijk leed. Trefzeker gekozen tesksten van onder meer Petrus Augustus de Genestet en Harm Rienmeijer zorgen voor verdieping. Alteveer is een vertaling van de Ierse klassieker Kilkenny. Vijftien nummers lang weet Mama Roux te boeien. De accordeon/piano van Juul Beerda en de bas van Erik van Loo worden ditmaal ondersteund door (o.a.) de saxofoon en de viool van Karin Kranenborg en Joris van Beek van Klezmergroep Ot Azoj, het slagwerk van Watchman-drummer Eric van der Lest en de stem van cabaretier André Manuel. Het tekstvel, dat wat slordig in het digi-pack hoesje van de cd lijkt te zijn gestopt, blijkt bij nadere bestudering een voorgevouwen bootje te zijn. Het past uitstekend bij de toon die Mama Roux kiest en die blijft almaar naar meer smaken. Hans van Deelen (New Folksounds) -
Mama Roux
Mest en Mist
Mieke Rous is de drijvende kracht achter Mama Roux. Ze schreef de meeste liedjes zelf (tekst en muziek), en vertaalde onder meer Kilkelly, het aangrijpendste liedje dat ooit over emigratie is geschreven. Kilkelly werd Alteveer, maar het blijft in de prachtige versie van Mama Roux net zo aangrijpend als de originele Ierse versie.
Mieke Rous, Tynke Luske en Caroline Buitenhuis doen in hun samenzang in eerste instantie een beetje aan Laïs denken, maar deze drie maken er toch iets geheel eigens van. Juul Beerda begeleidt op piano en accordeon en Erik van Loo op bas, maar de band deinst er niet voor terug om ook strijkers en blazers in te huren. Daardoor wordt de muziek ook wat actueler, want hoewel ze met beide voeten stevig in de traditie staan hoor je met de blazers ook jazz-invloeden (maar luister ook eens naar de accordeon in Help ons!), er klinken verschillende soorten wereldmuziek in door (gypsy, klezmer) en zo wordt het een verrassende moderne folkfusieplaat.
En in Heimwee laten de drie zangeressen horen dat ze ook acapella indruk kunnen maken. Magnifiek! En zo weten ze een gevarieerd album te maken dat toch een uitgebalanceerde indruk maakt. Mama Roux is een absolute aanwinst voor de Nederlandse folkscene. Uit België komen tegenwoordig steeds de verrassende nieuwe folkplaten, maar Mest en Mist zet Nederland in één klap weer stevig op de kaart. Een klein meesterwerkje, en een absolute aanrader.
* Mama Roux - Mest en Mist - Silvox SIL 225
PS
Een kleine opmerking - de bandnaam is misschien wel grappig gevonden, maar bij mij blijft een nummer van de eerste plaat van Dr John The Nighttripper door het hoofd spoken, waarin Mama Roux een voodootovenares is in New Orleans, en dat past weer minder goed bij de oerhollandse muziek die deze band maakt. Holly Moors (Moors Magazine) -
Mama Roux - Mest & Mist
vrijdag, 13 maart 2009 / door Mattie Poels / Meestemmig, Nederlands / tags: miekerous, nederlands, newfolk
'Groeten uit het land van Mest & Mist' is de naam van de 2de CD van Mama Roux. Een groep uit Apeldoorn die in aanvoering Mieke Rous een heel eigen stijl heeft ontwikkeld binnen de new-folk groepen uit Nederland. Mama Roux bestaat uit 3 vrouwen en 2 mannen; de vrouwen zingen en de mannen spelen accordeon/piano en bas.
De eerste verrassing komt al meteen bij het openen van het CD hoesje; aan de linkerzijde zit een gevouwen bootje: metafoor voor de thematiek van de liedjes, de jaren vijftig, de jaren van de wederopbouw en emigratie. Als je het bootje uitvouwt, laten de teksten zich ontwaren: 'Zeemansliefde', 'Aan de Heersers', 'Tijd' en 'De Emigrant'
Mieke Rous, de initiator van de groep, is docente tekenen en schrijft (bijna) alle teksten en muziek voor de groep. Liefst 's avonds, na negenen, dan luistert ze naar haar eigen melodiëen en schrijft een (Nederlandse) tekst binnen de sfeer van het lied. Teksten die soms als quotes begonnen in haar Rozen-notitieboekje dat ze altijd bij zich draagt, als geheugensteun. Ooit zong Mieke in het a-capella meiden-trio '3 Fout', dat instrumentaal werd uitgebreid na een optreden in een muziektent in Apeldoorn. Dat resulteerde in wisselende bezettingen en uiteindelijk waren de zangeressen Tynke Luske en Caroline Buitenhuis, de accordeonist Juul Beerda en bassist Eric van Loo de blijvers, die ook speelden op de debuut CD 'Schoone Schijn' en 'Mest & Mist'.
De liedjes van Mama Roux hebben allemaal een knipoog naar het verleden, net zoals de opmaak van het CD-hoesje, de website en de foto's, zonder pathetisch te worden. Het is eerder humoristisch! De stemmen van de drie vrouwen zingen heerlijk polyfoon over en door elkaar heen en dan weer plotseling homofoon, prachtig gemixt tot één vocale kleur... en het is juist díe kleur die mede bepalend is voor het geluid, de stijl, van de groep.
Op 'Mest en Mist' wordt Mama Roux bijgestaan door een aantal gastmusici zoals Eric Roelofsen (trombone/tuba) en Joris van Beek (viool) van het klezmerorkest DiGojem en zanger André Manuel (& de Ketterse Fanfare). Verder hebben ze Het Groot Apeldoorns Smartlappenkoor kunnen strikken om hun bijdrage te leveren.
Mama Roux is een veelzijdige groep die naast het maken van theaterprogramma's nog veel meer op haar kerfstok heeft: Tombola der Tien (geboden) in een interactief programma. Een mini concert vanuit een caravan in Meesleeptheater. Bingo voor gevorderden parodie op het bingo spelletje. De vergankelijkheid van een de 'oude vrijster' in De Veiling....en Nummertjes trekken, het verzorgen van achtergrondmuziek. Voor meer info: Mama Roux
De CD is uitgegeven door Silvox
(c) Mattie Poels -
Mama Roux - Mest & Mist
Het is een bekend gegeven dat mannen niet goed alleen kunnen zijn. Dat is voor mij niet anders. Dus toen het tussen mij en de dames van Laïs echt voorbij bleek te zijn, en een mogelijke relatie met de meiden van Three-Ality al vroegtijdig het leven liet, stond ik er mooi weer alleen voor! Maar opeens lagen daar, geheel onverwacht, de drie zangeressen van Mama Roux op de deurmat om mij in ieder geval de komende maanden gezelschap te houden. Net als mijn vorige relaties brengen ook zij driestemmige Nederlandstalige zang ten gehore met een voornamelijk akoestische begeleiding. Echte liedjes zijn het, met scherpe teksten, en gebracht met de nodige zelfspot. Juist daarin onderscheidt Mama Roux zich van mijn vroegere liefdes: ze brengen hun veelal zelf gecomponeerde materiaal met een gezond snufje ironie, en daardoor worden de soms truttige liedjes opeens erg leuk om naar te luisteren. Zingen kunnen ze als de beste, er is werkelijk geen onzuivere noot te horen en de stemmen klinken prima samen. En daarbij, hoe lang is het geleden dat ik heb moeten lachen om grappen in een liedtekst? Geen idee, maar Mama Roux krijgt het een paar keer voor elkaar. Is het dan alleen maar olijke vrolijkheid? Nee hoor, het trio weet ook te ontroeren. Zo kende ik het mooiste nummer van de cd, "Alteveer", al wel in de uitvoering van Blue Dew, maar de versie van Mama Roux geeft me nog meer kippenvel en laat bijna tranen verschijnen. Kortom, ik ben erg gelukkig met mijn drie nieuwe vrouwen, voel me niet meer zo alleen, en hoop dat ze me nog lang met hun aanwezigheid zullen vermaken.. -
Mama Roux - Mest & Mist - Silvox SIL 225
De vorige plaat eindigde met een vrolijke bonustrack over emigratie naar Amerika, de jongste uitgave van Mama Roux borduurt daarop verder. Niet dat ze de oversteek daadwerkelijk gemaakt hebben, maar de thematiek op Mest & Mist (tevens de titel van het nieuwe theaterprogramma van de groep) draait rond emigratie. Er wordt het een en ander uit de doeken gedaan over het afscheid van de geliefden, de zeereis of een brief van het thuisfront. Tijdens het luisteren kun je je eigen bootje vouwen, de teksten staan met de aanwijzingen in een soort krantenpapier.
Een ansichtkaart siert de hoes van Mest & Mist. Zwart-wit foto's van typisch Nederlandse onderwerpen (koe, molen, water, maar ook een stel nieuwbouwflats) tekenen een sfeer van nostalgie, die ook terug te horen is op de plaat. Kenmerkend voor de verhalende cabaretteske nederfolk van Mama Roux is de meerstemmige samenzang van Mieke Rous, Tynke Luske en Caroline Buitenhuis, die begeleid wordt door Juul Beerda op accordeon of piano en Erik van Loo op bas. Soms is het weemoedig, soms ironisch, of allebei, zoals in openingsnummer De Emigrant, waar het allengs bergafwaarts gaat met de jongen die zijn lief achterlaat in Holland, de diverse stadia van zijn gemoed en volgende dronkenschap worden beeldend door blazers verklankt.
Er zijn heel wat gastmuzikanten uitgenodigd, o.a. Eric van de Lest (Minyeshu, NO blues) op slagwerk en Ot Azoj-leden Karin Kranenborg (sax) en Joris van Beek (viool). Nog meer blaaswerk komt van Christian Begemann (trompet) en Di Gojim-lid Eric Roelofsen (trombone / tuba). Zij geven Zeemansliefde (met mooi rauw gesproken woorden van André Manuel) een klezmergevoel en kleuren samen met Het Groot Apeldoorns Smartlappenkoor het optimistische Polonaise in Balkansferen om vervolgens een stemmig Afscheid te spelen. Dit is de tweede instrumentaal van de plaat, eerder horen we Voor Juul, een licht melancholiek, neigend naar plechtig accordeonstuk van Juul Beerda.
Het titelnummer Mest & Mist geeft vele goede redenen die mensen kunnen hebben om uit Nederland weg te gaan, maar Alteveer vertolkt misschien nog wel het sterkst de gevoelens die spelen bij emigratie, met name bij de achterblijvers. Het is een mooie vertaling van het gevoelige Kilkelly (van de Amerikaan Peter Jones), het enige dat nog aan Ierland uit het origineel doet denken is de mislukte aardappeloogst en dat het zich eind 19de eeuw afspeelt. Verder zou je het zo in de jaren '50 kunnen plaatsen, toen velen hier besloten om hun geluk over de grote plas te zoeken. Bij optredens maakt dit nummer veel indruk, en dat is niet zo verwonderlijk. Uiteindelijk is het gebaseerd op echte brieven, en niets ontroert meer dan het leven zelf.
Kinderliedjes blijven net als op Schoone Schijn een rol spelen in de teksten. Zo begint In De Maat met Jantje en de Haagse graaf, maar ook het plechtige Bocaj Redav kent iedereen, al is het arrangement aangepast. Exotische tekst nodig? Schrijf gewoon alle woorden achterstevoren...
Wat ik een beetje mis is de spontane humor die de teksten op Schoone Schijn karakteriseerde. Mest & Mist is muzikaal hechter, maar ook ernstiger van toon. Via digitale televisie kun je Nostalgienet ontvangen, met veel beelden van net na de oorlog, vol brave ondernemende burgers en huisvlijt. En dat is precies de sfeer die Mama Roux nu bij mij oproept, terwijl er tegelijk een ironische ondertoon doorklinkt in de kleinkunst-aanpak.
Mirjam Adriaans, waardering 8
Albumrecensies "Schoone Schijn"
-
Een van Nederlands beste new-folk groepen is Mama Roux van initiator, componiste en tekstschrijver Mieke Rous. In 2007 verschijnt de debuut CD 'Schoone Schijn'. Een klapper van een CD die duidelijke geïnspireerd is op de muziek van het Belgische trio Laïs, maar dan mooier! Beter!
De groep zoekt in hun benadering naar de oude liedcultuur; opnieuw gecomponeerd. Mama Roux presenteert zich in verschillende gedaanten. Daar komt er nog één bij: 'Mest en Mist'. Premiere op 6 maart in Apeldoorn (Orpheus). Mama Roux is een eigenzinnig 5-tet (3 vrouwen/2 mannen) waar we nog veel van zullen horen!
Luister maar eens naar 'Ik kom eraan': en 'Oorlog':
-
OOST-SOUBURG - Het was bij de vastlegging van het concert waarschijnlijk niet bewust bedoeld, maar het komt wel heel erg goed uit. Razzmatazz is een podium waar geluisterd wordt en Mama Roux heeft een verse cd. Waar kun je een - bijna - premièrevoorstelling beter tot zijn recht laten komen dan op de zolder van Razzmatazz in Oost-Souburg?
Zaterdagavond stelt het vijfkoppige gezelschap Mest & Mist voor. "Naast de lach is er ook de smart", volgens tekstschrijfster Mieke Rous.
Enkele jaren geleden werd zij gegrepen door het zangvirus. Ze is er nooit meer vanaf gekomen. "Mijn inspiratiebron is de eerste plaat van het Vlaamse trio Laïs. Dat wilde ik ook. Daarvóór heb ik helemaal niets met muziek gehad of gedaan. Ik vond twee andere meiden en we gingen liedjes zingen in een huiselijke sfeer. Ik begon zelf te schrijven", vertelt ze enthousiast.
Tijdens een van de optredens ontmoetten zij contrabassist Erik van Loo en accordeonist/pianist Juul Beerda. "Wederzijds waren we van elkaar onder de indruk en we besloten samen wat te doen. Door een meer professioneel gerichte aanpak verlieten de twee oorspronkelijke zangeressen de groep. In de huidige samenstelling werken we sinds 2005."
De muziek van Mama Roux wordt ingedeeld bij de folk, maar Rous geeft onmiddellijk toe dat dit wat discutabel is. "Neofolk en literaire folk werd het genoemd. Dat laatste vind ik zelf wat hoogdravend. Nederfolk dekt de lading beter. Verhalende liedjes in het Nederlands met een folky inslag."
Rous groeide thuis op met klassiek repertoire en volksmuziek en die invloeden klinken volgens haar door in Mama Roux. Het repertoire van het vijftal en de wijze waarop dat gebracht wordt, sluit nauw aan bij kleinkunst. Het heeft iets cabaretesk en heeft een theatrale lading. Een recensie sprak over 'moderne, intelligente smartlap.'
Dat theatrale aspect is pas van de laatste tijd. "Aanvankelijk brachten we louter een liedjesprogramma. Toen we werden uitgenodigd voor een optreden in het kerktheater tijdens het Oerol festival was er één voorwaarde. Heidenen mochten de kerk in, maar het programma moest iets te maken hebben met het geloof. Daarop hebben we de voorstelling Tombola der 10 samengesteld over de Tien Geboden. Die aanpak gaf veel bevrediging en daar zijn we verder op doorgegaan", licht Rous toe.
De nieuwe aanpak leidde tot programma's als Bingo voor gevorderden, De veiling en Nummertje trekken, een liedjes verzoek programma. Mama Roux is eveneens bekend van haar Meesleeptheater. In een heuse sleurhut wordt een minivoorstelling voor beperkt publiek verzorgd. De programma's zijn niet bewust thematisch. "Dat komt wellicht doordat één persoon de liedjes schrijft. Wel proberen we een lijn in de voorstellingen te brengen, waarbij de opbouw belangrijk is. Zo kun je je publiek op het verkeerde been zetten met onverwachte verrassingen." De nieuwe cd Mest & mist herbergt liedjes over de emigratie in de jaren vijftig. De verwachtingen, idealen, de teleurstellingen en tegenslagen komen alle aan bod, doch veelal met een knipoog.
Volgens Rous kan het publiek niet alleen lachen met Mama Roux. "Ik ben heel tevreden als mensen naar huis gaan en zeggen dat ze gelachen hebben bij trieste verhalen." De lach en de smart liggen bij Mama Roux dicht bij elkaar.
Theatraal concert, zaterdag 25 april, Zoldertheater Razzmatazz, Oost-Souburg, 21.00 uur. -
Ze wil iets opschrijven en pakt een notitieboekje uit haar tas. "Mijn roze boekje heb ik altijd bij me. Van achter naar voor gebruik ik het ter inspiratie, van voor naar achter fungeert het als geheugensteuntje voor dagelijkse dingen. Ik ben gewoon heel druk in mijn hoofd." Pas als ze ervoor gaat zitten, liefst 's nachts, materialiseert de associatieve creativiteit in de vorm van een liedje. "De nachten doen het goed. Avonden zijn grandioos, na negenen lééf ik. Als ik niet oppas put ik mezelf uit. Ik ben zo gedreven, dat ik maar moeilijk maat kan houden." Voor 'haar' literair-Nederlandse folkband Mama Roux (drie zangpartijen, accordeon, contrabas) schrijft ze tekst en muziek. "Het is een kwestie van beginnen en net zo lang prutsen tot ik het heb. Dat kost veel tijd, want ik ben perfectionistisch. Meestal schrijf ik eerst de muziek en daarna de tekst. Ik luister naar de melodie die ik heb geschreven en vraag me af: waar gaat deze muziek eigenlijk over? Zo ontstaat het verhaal erbij." Sommige van die verhalen nemen een cynische wending. "Ik houd van cynisme. Het is een fijne mengeling van agressie en humor. Cynisme is fatsoenlijk agressief zijn, want de humor relativeert de agressie. Nee, ik wil niet moraliseren, maar ik zet mensen wel graag op het verkeerde been." Ze heeft de soort faalangst die haar belet, voluit te gaan. "Dat is mijn thema, de reden waarom ik nooit naar de kunst- of toneelacademie ben gegaan. Het echte kunstzinnige werk is voor de grote jongens, daar ben ik toch niet goed genoeg voor, dacht ik. Het was pure angst om mezelf teleur te stellen." Mieke Rous werd docent tekenen; aan de muur in de woonkamer hangen magisch-surrealistische schilderijen van haar hand. "Eigenlijk ben ik iemand die slecht meerdere dingen tegelijk kan doen. Anderzijds verdiep ik me niet heel erg in één ding, omdat ik bang ben dat ik iets anders dan niet meer zal kunnen doen. Generalist? Zou kunnen. In elk geval verhindert het 't ontstaan van concrete resultaten. Bij Mama Roux gaat dat juist wel samen: ik kan muziek maken, teksten schrijven, vormgeven en op het podium staan. Het is alles wat ik ooit wilde, ik mis niks." Ze hoeft niet lang na te denken. "Ja, ik word er heel gelukkig van. Alleen al het scheppen: eerst is er niets, dan is er wat. Het is als een geboorte. Maar het meest gelukkig word ik nog, als we mijn bedenksels met zijn vijven tot iets moois maken. Soms gaan daar maanden overheen. En dan klopt het. Het heeft even geduurd voordat ik me thuis voelde op een podium. Applaus is natuurlijk fijn, maar eerst kon ik er niet goed mee overweg. Hoe is het mogelijk dat ik iets maak, dat anderen zo geweldig vinden? Iets dergelijks heb ik wel eerder ervaren, maar niet eerder geloofd. Voor het eerst in mijn leven is doorgedrongen, dat ik iets kan. Ik ben niet meer angstig om dingen aan te pakken die ik zou willen bereiken. Als ik iets wil, moet ik ernaar handelen. Ik kan iets en ik wil ermee doorgaan."
tekst Judith Wermenbol, fotografie Moniek Polak
